De volgende stap naar elektrisch rijden begint vandaag

De drukste wintersportweek ligt weer achter ons en gelukkig zat ook Maarten Hachmang tijdens de twee zaterdagen op de weg met z’n elektrische auto, richting en vanaf de Franse Alpen. Dat was zo intens, dat er zelfs stewards aan te pas kwamen. “Bij het laden moest er steeds één iemand in de auto blijven.”

In de eerste aflevering van Bellen met Maarten ging het er nogal kritisch aan toe. En terecht, want in de wereld van AC-laden gaat helaas nog weleens wat mis. Daarom kwam dat weekje wintersport goed van pas. Niet om al die wisselstroomzorgen te ontwijken, maar om even ondergedompeld te worden in de wondere wereld van het snelladen.

“Daar gaat het momenteel wel heel erg hard”, vertelt Maarten, die afgelopen zaterdag nog op volop op de péages zat. “Mooi moment om even een aantal abonnementen uit te proberen. En dat ging eigenlijk heel goed.” Maarten verblijdde zichzelf met een Electra-abonnement (dat overigens de eerste maand gratis is), zodat je bij stations van die aanbieder voor een luttele 0,29 euro per kWh laadt. In Frankrijk dan: elders liggen de prijzen iets hoger, maar zijn ze nog heel erg aantrekkelijk. Om uit te kunnen wijken naar andere stations, nam-ie er ook een Ionity-abonnement van 11,99 euro bij. 

Publiekelijk aan de schandpaal

“Die app heeft echt wel mooie dingen”, gaat Maarten verder. “Je kunt kort voor je bij een station aankomt bijvoorbeeld een plekje reserveren, als er eentje vrij is. En in Maastricht kwamen we bij een station met grote informatieborden boven de laadplekken, waarop je kon zien hoe vol de batterij van de ladende auto is, wat het actuele laadvermogen is en hoe lang het nog duurt voor de auto tot 80 of 100 procent opgeladen is.” Handig voor EV-rijders in de rij die willen inschatten hoe lang het wachten nog duurt. “Of om mensen een beetje publiek te shamen, die even denken hun auto tot 100% vol te laden”, voegt Maarten lachend toe. 

Het publiekelijk aan de schandpaal hangen van laadpaalklevers hoefde in Frankrijk in ieder geval niet. Maarten kwam bij alle stations heuse laadstewards tegen, die ervoor zorgden dat alle laad- en wachtsessies in volledige harmonie verliepen. “Het was echt zo druk, niet normaal. Van tevoren dacht ik dat het op de tolwegen appeltje eitje zou zijn, omdat Frankrijk echt heel grote stations heeft. Maar op die zaterdagen was het echt overal zo ontzettend druk. Daar is bijna niks tegen te doen.”