De drukste wintersportweek ligt weer achter ons en gelukkig zat ook Maarten Hachmang tijdens de twee zaterdagen op de weg met z’n elektrische auto, richting en vanaf de Franse Alpen. Dat was zo intens, dat er zelfs stewards aan te pas kwamen. “Bij het laden moest er steeds één iemand in de auto blijven.”
In de eerste aflevering van Bellen met Maarten ging het er nogal kritisch aan toe. En terecht, want in de wereld van AC-laden gaat helaas nog weleens wat mis. Daarom kwam dat weekje wintersport goed van pas. Niet om al die wisselstroomzorgen te ontwijken, maar om even ondergedompeld te worden in de wondere wereld van het snelladen.
“Daar gaat het momenteel wel heel erg hard”, vertelt Maarten, die afgelopen zaterdag nog op volop op de péages zat. “Mooi moment om even een aantal abonnementen uit te proberen. En dat ging eigenlijk heel goed.” Maarten verblijdde zichzelf met een Electra-abonnement (dat overigens de eerste maand gratis is), zodat je bij stations van die aanbieder voor een luttele 0,29 euro per kWh laadt. In Frankrijk dan: elders liggen de prijzen iets hoger, maar zijn ze nog heel erg aantrekkelijk. Om uit te kunnen wijken naar andere stations, nam-ie er ook een Ionity-abonnement van 11,99 euro bij.
Publiekelijk aan de schandpaal
“Die app heeft echt wel mooie dingen”, gaat Maarten verder. “Je kunt kort voor je bij een station aankomt bijvoorbeeld een plekje reserveren, als er eentje vrij is. En in Maastricht kwamen we bij een station met grote informatieborden boven de laadplekken, waarop je kon zien hoe vol de batterij van de ladende auto is, wat het actuele laadvermogen is en hoe lang het nog duurt voor de auto tot 80 of 100 procent opgeladen is.” Handig voor EV-rijders in de rij die willen inschatten hoe lang het wachten nog duurt. “Of om mensen een beetje publiek te shamen, die even denken hun auto tot 100% vol te laden”, voegt Maarten lachend toe.
Het publiekelijk aan de schandpaal hangen van laadpaalklevers hoefde in Frankrijk in ieder geval niet. Maarten kwam bij alle stations heuse laadstewards tegen, die ervoor zorgden dat alle laad- en wachtsessies in volledige harmonie verliepen. “Het was echt zo druk, niet normaal. Van tevoren dacht ik dat het op de tolwegen appeltje eitje zou zijn, omdat Frankrijk echt heel grote stations heeft. Maar op die zaterdagen was het echt overal zo ontzettend druk. Daar is bijna niks tegen te doen.”
Koffie halen duurt langer dan laden
Maarten kwam dus stewards tegen, die de wachtrijen voor laadpalen in goede banen leidden. Ook zorgden ze ervoor dat elke auto vertrok nadat de SoC 80 procent bereikte. “En daarom moest er dus telkens één iemand bij de auto blijven. Want bij de koffieautomaten en toiletten stonden ook lange rijen. Dat duurt dan echt langer dan het laden van je auto, dus om de vaart er een beetje in te houden, moest je je auto gewoon direct verplaatsen na het laden.”
De vraag is natuurlijk wat er moet gebeuren om dit soort druktes tegen te gaan. “Ik weet ook niet of dat soort plekken nu enorm moeten uitbreiden, puur om dit soort extreme piekmomenten op te vangen”, vertelt Maarten. “Het was echt overal druk, ook buiten de tolwegen en bij de tankstations. Ik weet niet of dat ooit gaat veranderen, ook niet als er de komende jaren flink wordt bijgebouwd.”
Gelukkig was Maartens algehele ervaring wel heel positief. “Het rijden en laden ging ondanks de drukte prima. Ook al stonden we telkens in een wachtrij; dat liep eigenlijk best door. Vaak was er na 10 minuten alweer een plekje, dus dat viel best mee. En de ervaring met DC-laden is gewoon goed. De apps werken, je weet wat je betaalt. Zelfs toen ik onderweg met de pinpas betaalde, kon ik via de laadpaalaanbieder een pdf’je van de bon opvragen. En dan is het wel lekker dat de langste en meest ingewikkelde rit van het jaar, eigenlijk bijna een van de goedkoopste is”, doelend op de lage kWh-prijs bij snelladers in combinatie met een abonnement.
Netbewust laden maakt het ook moeilijk
En dus vervallen we tóch weer in een gesprek over de kwakkelende AC-markt. Daar is inmiddels in veel gebieden netbewust laden ingevoerd. “Kijk, wij zitten in een bubbel en snappen wel wat er gebeurt. Maar de meute die de komende jaren elektrisch gaat rijden, wil gewoon duidelijkheid. Ik weet niet of we zo nodig moeten communiceren wat er nu allemaal bij een laadpaal kan. Dat-ie netbewust laadt, en dat je dus soms minder hoeft te betalen als je je auto op gunstige momenten aan de paal hangt. Mensen willen gewoon ontzorgd worden en in de praktijk werken ze maar weinig van dat netbewust laden. Misschien moeten we er gewoon niet over praten en die laadpalen lekker hun ding laten doen. Ik denk niet dat we al op die plek in de transitie zijn beland om het zo complex voor mensen te maken.”
Een mooie afsluiter om een discussie te starten, toch? Vind jij dat we in dit stadium uitgebreid moeten communiceren over de mogelijkheden die netbewust laden bij de openbare laadpaal biedt? Of maakt het dat voor de grote groep mensen die elektrisch gaat rijden juist nodeloos moeilijk? Deel je mening op info@evrijders.nl.
Tekst: Sjors ten Tije
Beeld: Maarten Hachmang